Drukuj

 

GÓRKA, Iwona
Mały nieszczęśliwy człowiek z ADHD / Iwona Górka. – Kraków : Edukacyjna.pl, 2005
Sygn. 41097, 41295

 

Oryginalna, poetycka, a przecież jawnie edukacyjna ksiązka, ujmująca problem dziecka nadpobudliwego z jego perspektywy. Autorce – doświadczonej terapeutce, pedagogowi specjalnemu, a zarazem poetce, udało się dokonać trudnej sztuki połączenia dydaktyzmu i literackiej urody tekstu.
Bohaterem pełnej prostoty opowieści jest Mikołaj - wrażliwy, zagubiony 11-latek, obarczony syndromem nadpobudliwości psychoruchowej. Na przykładzie jego domowych i szkolnych perypetii autorka bardzo przystępnie wyjaśnia mechanizm zachowań oraz dydaktycznych porażek dziecka z ADHD.

Książka składa się z dwóch części. Pierwsza („O tym, czym jest wróg i ile zła wyrządził chłopcu”) w bardzo prosty sposób wprowadza w zagadnienie zespołu ADHD. Podobnie jak tytuł całej książeczki, również tytuł tej części podkreśla istotę problemu. Jak pisze Iwona Górka, „to książka o cierpieniu dziecka”, cierpieniu, z którego na ogół skoncentrowani na własnych kłopotach dorośli nie zdają sobie sprawy. Jednocześnie autorka zwraca uwagę na szczególną rolę, jaka przypada w pracy z dzieckiem nadpobudliwym nauczycielom. Niestety, nie ukrywa, że nawet wśród nauczycieli zdarza się brak wiedzy na temat ADHD. Połączony z brakiem empatii, staje się źródłem upokorzeń, prowadzi do drastycznego zaniżania samooceny ucznia. Dwie kolejne wychowawczynie Mikołaja, jak bieguny dobra i zła, obdarzone słowem o niezwykłej sile sprawczej, są ukazane jako osoby, które mogą pogłębiać cierpienie dziecka - lub przynieść mu ratunek.

Część druga, nosząca tytuł „O tym, w jaki sposób można pomóc chłopcu pokonać wroga”, to dydaktyczno-terapeutyczna baśń, przedstawiona jako literacka praca wrażliwego chłopca, snuta pod znamiennym tytułem „Podróż moich marzeń”. Historia małego Mikołaja - jak w baśni - kończy się szczęśliwie. Ale nigdy nie będzie mu łatwo. Bowiem - jak przypomina Iwona Górka - swoista walka/praca nad sobą to stały towarzysz życia osoby z ADHD.

Książka znakomicie nadaje się do podsunięcia rodzicom ucznia z ADHD, często nieświadomie popełniającym ogromne błędy wychowawcze. Pomoże im wczuć się w doświadczenia swego dziecka, zrozumieć jego trudności i potrzebę wsparcia. Autorka daje znękanym rodzicom szereg porad; przede wszystkim jednak stawia sobie za cel przynieść im zagubioną gdzieś wiarę we własne dziecko. Niemal boli, gdy czyta się o nieustannych karach, obojętności wobec starań chłopca (np. reakcja na pierwsze, samodzielnie ułożone zdanie, które brzmiało "BARDZO CIĘ KOCHAM, MAMUSIU"), niezrozumieniu. Odświeżona - dzięki lekturze - wrażliwość w kontakcie z własnym dzieckiem może okazać się najcenniejszą pomocą...
Walory terapeutyczne książki warto również wykorzystać bezpośrednio w pracy z dzieckiem z ADHD, zachęcając je do lektury, a jeszcze lepiej – zachęcając rodziców do wspólnego, rodzinnego czytania.

 

Bożena Zwierzyńska